Testowanie niefunkcjonalne

Testy niefunkcjonalne obejmują test wydajności, test obciążeń, test stresu, test używalności, test współpracy, test serwisowy, test niezawodności i test zdolności do pracy w na różnych platformach. Ten rodzaj testowanie określa jak system działa.

Testy efektywności

Podstawowym celem testów efektywności jest sprawdzenie czy aplikacja działa tak efektywnie jak zostało to założone w wymaganiach projektu. Jeśli tak nie jest to sprawdzane jest, która część programu odpowiada za wolne działanie.

Testy konfiguracyjne

Zadaniem testów konfiguracyjnych jest przetestowanie działania aplikacji dla wspieranych konfiguracji systemowych, zawartych w założeniach projektu, np. różnych systemów operacyjnych, przeglądarek czy sterowników. Ponadto testy konfiguracyjne pomagają określić ostateczne minimalne i rekomendowane wymagania systemowe.

Testy kompatybilności

Większość aplikacji jest tworzona aby zastąpić poprzednią wersję produktu. W celu zapewnienia zgodności nowej aplikacji z poprzednimi wersjami przeprowadzane są testy kompatybilności. Pomagają one zapewnić między innymi poprawną instalację, właściwe przenoszenie się ustawień oraz zgodność z poprzednimi typami obsługiwanych plików.

Testy objętościowe

Testy objętościowe służą do sprawdzenia jak zachowuje się aplikacja w przypadku obciążenia jej zbyt dużą (np. bardzo duży załącznik na stronie webowej) lub zbyt małą (np. pusta baza danych) ilością danych. Za pomocą tego jesteśmy w stanie zweryfikować czy system jest w stanie obsłużyć ilość danych zgodną z założeniami projektu oraz jak zareaguje w przypadku jej przekroczenia.

Testy przeciążeniowe

Testy przeciążeniowe stosowane są aby sprawdzić stabilność aplikacji w przypadku poddawaniu jej przeciążeniom większym niż standardowe (np. zbyt duża ilości użytkowników, korzystającej z niej w tym samym czasie), lub przy braku zasobów komputera. Dzięki temu jesteśmy w stanie zapewnić, że aplikacja będzie działać stabilnie w rzeczywistych warunkach.

Testy użyteczności

Testy użyteczności służą do określenia, czy aplikacja jest przyjazna dla przeciętnego, końcowego użytkownika. Dzięki temu użytkownikom łatwiej jest przyswoić sobie w jaki sposób obsługiwać daną aplikację oraz jak korzystać z niej wydajnie. Zapobiega to również odrzuceniu od aplikacji z powodu brzydkiego, niefunkcjonalnego interfejsu.